مهدی نیک‌روش با اشاره به زیست رسانه‌ای کودکان تأکید کرد: کودک ما در فضای مجازی با قهرمانان و اینفلوئنسرها بزرگ می‌شود، بنابراین تولید برنامه برای این نسل نیازمند نگاهی دقیق به نیازهای روز و دنیای واقعی آن‌هاست. برنامه کودک باید دارای خیال‌پردازی، قهرمان‌سازی، طنز متناسب با درک کودک و درراستای تحکیم روابط خانواده باشد. بچه‌ها شیفته کشف علم، طبیعت و محیط پیرامونشان هستند و قالب مسابقه برای آن‌ها جذاب‌تر است، زیرا دوست دارند خود را در بوته آزمایش بگذارند.
وی ادامه داد: ما گاهی برای کودکی که در ذهن خود ساخته‌ایم برنامه می‌سازیم، نه کودکی که واقعاً در جامعه وجود دارد. مشکل اینجاست که برخی برنامه‌سازان ابتدا تصمیم می‌گیرند چه بسازند و بعد به دنبال مخاطب می‌گردند. درحالی‌که مسیر حرفه‌ای باید برعکس و بر اساس شناسایی نیاز مخاطب، تعیین ایده و قالب، استفاده از کاراکترهای انسانی، عروسکی یا انیمیشنی، تولید اثر و نهایتاً آزمون و اصلاح باشد.
مدیر گروه خردسال شبکه کودک درباره سیاست‌های مرکز کودک و نوجوان سیما توضیح داد: مرکز با جلوگیری از موازی‌کاری و پرهیز از طرح موضوعات تکراری، با کمک استادان حوزه تربیت اسلامی، سند برنامه‌سازی رشدمدار را تدوین کرده است. در گذشته، گاهی موضوعات ضروری مثل خودشناسی یا خداشناسی در برنامه‌ها مغفول می‌ماند، اما در رویکرد جدید، هر برنامه مأموریتی مشخص دارد؛ مثلاً یکی بر سواد رسانه‌ای متمرکز است، دیگری بر شناخت حواس و احساسات و سومی‌بر قوانین شهروندی تأکید دارد.
نیک‌روش با اشاره به رقابت تلویزیون با سکوهای نمایشی دیگر گفت: در دنیای VOD ها و بازی‌های رایانه‌ای، تلویزیون باید برای حفظ مخاطب، برنامه‌های جذاب و ایمن تولید کند. اکنون نوآوری در انتخاب مجری و بازیگر، از نوآوری در دکور هم مهم‌تر است. مخاطب امروز بلافاصله متوجه می‌شود که مجری، همان نقش قدیمی عمو و خاله‌های مهربان را با لباس و دکور جدید تکرار می‌کند.
وی درباره ضرورت عبور از کلیشه‌ها افزود: باید تعریف ستاره کودک را تغییر دهیم. نسل قبل، مجریانی با لباس‌های رنگارنگ، حرکات عجیب و دیالوگ‌های کلیشه‌ای بودند که بچه‌ها را صرفاً تماشاگر و عامل ایجاد صدای خنده فرض می‌کردند. امروز به جای آن مدل تکراری، باید شخصیت‌های هوشمند داشته باشیم. مثلاً مخترع جوانی که می‌سازد، خبرنگاری که در شهر به دنبال کشف اتفاقات است، پژوهشگری که سؤالات عجیب کودکان را دنبال می‌کند، یا کارآگاهی که معما حل می‌کند.
نیک‌روش با تأکید بر اینکه مجریان باید با مطالعه و تخصص روی آنتن بروند، اظهار کرد: اینکه هر کسی با لباس رنگارنگ و ترانه‌های بی‌محتوا پا به این عرصه بگذارد، تنها هیجانی زودگذر ایجاد می‌کند و با نیاز کودک امروز در تضاد است. مدیران باید در مدارس و سالن‌های تئاتر به دنبال استعدادهای واقعی بگردند.
وی درباره اهمیت فانتزی و تخیل در برنامه‌ها نیز بیان کرد: اگرچه در برنامه‌هایی مثل «مهد پویا» یا «وقت قصه»، «نقاشی نقاشی»، «فضایی‌ها» و… به تخیل توجه شده، اما تا نقطه مطلوب راه باقی است. ساخت فضای فانتزی هزینه‌بر است، اما برای رقابت با رسانه‌های دیگر ضروری است. در این مسیر، چرخه طبیعی جایگزینی چهره‌های جدید و جوان با تفکرات نو ضروری است. البته با بهره‌گیری از مشاوره و تجربیات هنرمندان پیش‌کسوت، تا بتوانیم برنامه‌هایی جذاب و حاوی پیام‌های تأثیرگذار برای مخاطبان امروز بسازیم.