امیرحسن سحرخیز تهیهکننده و کارگردان مجموعه پویانمایی «زنبورک» درباره شکلگیری این اثر اظهار کرد: شخصیت زنبورک نخستینبار در مجموعه «چیا» معرفی شد، اما به مرور مشخص شد که این شخصیت ظرفیت بالایی برای روایت مستقل دارد. به گفته وی، زندگی جمعی زنبورها در کندو بستری مناسب برای آموزش مهارتهای اجتماعی به کودکان فراهم میکند؛ موضوعی که در زندگی شهری و کوچکتر شدن خانوادهها بیش از گذشته اهمیت یافته است.
سحرخیز با اشاره به ویژگیهای شخصیتی زنبورک افزود: این شخصیت مهربان، ماجراجو، کمی حواسپرت و گاهی دردسرساز است و همین ویژگیهای واقعی و ملموس باعث میشود کودکان به راحتی با او ارتباط برقرار کنند. او تأکید کرد که زنبورک یک قهرمان بینقص نیست، بلکه با اشتباه کردن و تجربه کردن، مسیر یادگیری را طی میکند.
تهیهکننده «زنبورک» درباره رویکرد آموزشی این مجموعه نیز گفت: در نگارش داستانها تلاش شده آموزشها کاملاً غیرمستقیم باشد و کودک از خلال اتفاقات داستانی، مفاهیم را درک کند. به گفته وی، زنبورک در هر قسمت با موقعیتی تازه روبهرو میشود، اشتباه میکند و نتیجه رفتار خود را تجربه میکند؛ بدون آنکه پیامها به شکل مستقیم و شعاری بیان شوند.
وی طراحی فضای کندو را نیز یکی از ویژگیهای مهم مجموعه دانست و بیان کرد: کندو در این مجموعه شبیه یک آپارتمان چند طبقه طراحی شده است؛ فضایی که کودک امروز با آن آشناست و میتواند مسائل زندگی روزمره خود را در قالبی فانتزی و جذاب در داستانها ببیند. وجود فضاهای مختلف مانند کتابخانه، سالن غذاخوری، آزمایشگاه عسل و رختشویخانه نیز امکان روایت قصههای متنوع را فراهم کرده است.
سحرخیز مهمترین پیام «زنبورک» را اهمیت زندگی در کنار دیگران عنوان کرد و گفت: این مجموعه تلاش میکند به کودکان نشان دهد رعایت حریم دیگران، مسئولیتپذیری و همدلی، زندگی را شیرینتر میکند و این مفاهیم در فضایی مبتنی بر دوستی و محبت روایت میشوند.
وی درباره ایجاد تعادل میان سرگرمی و آموزش در آثار کودک نیز توضیح داد: مهمترین اصل در تولید این مجموعه آن بوده که داستانها پیش از هر چیز برای کودک جذاب و سرگرمکننده باشند. به گفته او، اگر قصهای بدون پیام آموزشی هم جذابیت لازم را نداشته باشد، نیازمند بازنویسی است؛ زیرا کودک ابتدا باید با اثر ارتباط بگیرد و از آن لذت ببرد.
کارگردان «زنبورک» همچنین درباره انتخاب تکنیک «کاتاوت» برای تولید این مجموعه گفت: این تکنیک فضایی گرم، صمیمی و دستساز ایجاد میکند که با روح کلی مجموعه همخوانی دارد و حس بازیهای کودکانه با کاغذ و مقوا را تداعی میکند. او افزود طراحی بصری مجموعه نیز بر پایه رنگهای گرم، فرمهای ساده و خوانایی بالا برای مخاطب خردسال شکل گرفته است.
سحرخیز با اشاره به تولید ۵۲ قسمت هفت دقیقهای از این مجموعه، حفظ انسجام شخصیتها و جلوگیری از تکرار موقعیتها را از مهمترین چالشهای تولید دانست و تأکید کرد: همکاری مستمر میان تیم نویسندگی، طراحی و کارگردانی نقش مهمی در شکلگیری جهان «زنبورک» داشته است.
وی درباره تفاوت این مجموعه با دیگر آثار کودک عنوان کرد: «زنبورک» بیش از هر چیز بر روابط اجتماعی و زندگی در کنار دیگران تمرکز دارد؛ موضوعاتی مانند آپارتماننشینی، همسایهداری و مسئولیتپذیری که از دل زندگی واقعی کودک ایرانی امروز گرفته شدهاند.
این تهیهکننده و کارگردان در پایان با اشاره به ظرفیتهای توسعه دنیای «زنبورک» اظهار کرد: شخصیتهای فرعی این مجموعه قابلیت روایتهای مستقل را دارند و امکان تولید فصلهای جدید و حتی آثار سینمایی نیز برای آن وجود دارد. او افزود: تولید پویانمایی بومی و ایرانی برای کودکان اهمیت فراوانی دارد، زیرا کودک زمانی که شخصیتها و فضاهایی آشنا با فرهنگ و زندگی خود را میبیند، ارتباط عمیقتری با اثر برقرار میکند.